Lessen van Kristof Calvo voor Landen

Op dinsdag 8 mei kwam Kristof Calvo naar Landen. Het was opnieuw (net zoals op ons 1e kakelcafé) een zwoele avond maar wederom hadden de afwezigen ongelijk :-)! Dankzij ons 1e Facebook Live experiment waren er echter ook een aantal geïnteresseerden die de avond vanop afstand konden volgen.

Uiteindelijk heeft Kristof zo'n 20 minuten uitgelegd welke lessen hij als gemeenteraadslid in Mechelen kon meegeven aan Landen. Mechelen doet het als stad immers zeer goed de laatste jaren: van het Chicago aan de Dijle zijn ze geëvolueerd naar een stad waar het aangenaam wonen is. Dit komt ook tot uiting door allerhande onderscheidingen en nominaties: van een nominatie voor Green Leaf Award van de Europese Commissie, tot de titel van 'Beste Burgemeester van de Wereld'. Het volgende uur ontstond er een interessant vraag-antwoord gesprek met het publiek waarbij geen enkele vraag uit de weg gegaan werd.

Maar welke lessen had Kristof Calvo nu voor ons in petto? Wel, naar eigen zeggen komen alle goede dingen in drievoud, dus hier zijn ze:
  1. Stap af van de klassieke 'links-rechts' en 'of-of' tegenstellingen. Twee voorbeelden blijven mij bij: 
    1. Volgens de klassieke 'links-rechts' tegenstelling moet je criminaliteit ofwel oplossen door meer straathoekwerkers, buurtwerking, jeugdwerkers (linkse visie) ofwel door meer blauw op straat, meer camera's (rechtse visie). In Mechelen hebben ze beide gedaan: zowel meer politie (dixit Calvo kan je in Mechelen niet rondwandelen zonder politie tegen te komen) als meer straatwerking, buddy's en jeugdwerkers. Het is een foute illusie die ons aangepraat wordt dat je of het ene of het andere moet kiezen. Het beste effect bereik je door op de juiste momenten beide instrumenten in te zetten.
    2. Nog een klassiek 'het is of dit of dat' verhaal is deze van mobiliteit en parkeren. Ofwel kies je voor de zwakke weggebruiker, ofwel voor de auto. In Mechelen hebben ze ook hier op 2 flanken ingespeeld: enerzijds een verkeersluw centrum maar anderzijds ook extra investeringen in parkeermogelijkheden langs de vesten.
  2. Omarm mensen met sterke en verschillende meningen, achtergronden en visies. Als de gemeenteraad enkel gevuld zou zitten met 30-jarige politieke wetenschappers, dan zou het debat enorm verschralen en zou de democratie op zich zelfs in gevaar kunnen komen. Het is net de veelheid aan meningen en af en toe het conflict van opinies die ons tot rijkere oplossingen brengt. En het is ook de basis van de democratie: debat en verschil in meningen. Een absolute voorwaarde is wel dat men elkaar respecteert en bereid is om te accepteren dat andermans mening ook valabel is. Een mening die niet bijgesteld wordt, is een dogma. In de bedrijfswereld kent men dit fenomeen trouwens ook: het gevaar dat men steeds dezelfde type mensen aanwerft, met dezelfde wereldvisie. Op die manier krijgt men navelstaarders die niet open staan voor nieuwe evoluties en afwijkende meningen. In extreme gevallen kunnen dergelijke bedrijven cruciale evoluties missen en daardoor hun voortbestaan in gevaar brengen.
  3. Tijd om oude politieke cultuur echt vaarwel te zeggen. De tijd dat democratie beperkt was tot stemmen op de verkiezingsdag is echt wel voorbij. Men moet als lokaal bestuur de burger actief opzoeken en hun mening vragen. Iedere Mechelaar weet dingen die Bart Somers of Kristof Calvo niet weten. Iedere Landenaar weet zaken die politici niet weten. 
Zoals Groen Landen al meerdere keren aangaf is het echt wel tijd voor een nieuwe politieke cultuur: de burger tijdig op voorhand informeren en laten deelnemen in het beslissingsproces is echt noodzakelijk om draagkracht en geluk te creëren.

Tot slot nog deze metafoor van Kristof Calvo op 1 van de vragen uit het publiek: identiteit is als lasagne. We maken allemaal deel uit van dezelfde maatschappij maar onze mening en persoonlijkheid zijn gelaagd (de laagjes in de lasagne). De ene is meer Belg, de andere meer Vlaming. Sommigen zijn gelovig, anderen zijn sportliefhebbers. Iedere lasagne is en smaakt dus anders en dat is oké! We moeten achterdochtig zijn voor mensen of partijen die vinden dat we allemaal alleen maar dezelfde lasagne mogen eten.


Populaire posts van deze blog

Hoe staat Landen er financieel écht voor?

Industrieterreinen in Landen: het kan anders

Curieuzeneuzen: de resultaten voor Landen